دنیای این روزهای من ...

دلنشین !... ای غم دلواپسی ات بر کمرم من از آنـی کــه تــو پنداشته ای خسته ترم عمر من کمـــتر از آنست کــــه باور بکنم که تــو یــک روز بخـــواهـی بروی از نظرم راه برگشت کجا ؟ لمــس کن این فاجعه را بی تو هر لحظه ، پلی میشکند پشت سرم باز هم کشته و بازنــده ی این جنگ منم که تو با لشکر چشمانت و ... من یک نفرم ! دل به دریای جنون می دهی و می گذری دل به دریای جنون می دهم و می گذرم آه دیوانه ! ، توآنــسوی جهان هم بروی من بـــه چـــشمان تـو از پلک تو نزدیک ترم .... ...

نه که رفته باشی یا نداشته باشمت... از اول هم نیامده بودی از اول نبودی... نمیخواستی که باشی ! دلم داشتنت را توهم زده بود دید میچسبد ادامه داد ... پ ن : افتاد شبيه شعله اي در خرمن / شد نيمه ي عشق و نيمه ي ديگر من تا ديد دلم هواي ماندن دارد / راهي شد و ماند رد پايش در من.... ...

بهانه هایت برای رفتن چه بچه گانه بود چه بیقرار بودی زودتر بروی از دلی که روزی بی اجازه وارد آن شده بودی… من سوگوار نبودنت نیستم!!! من شرمسار این همه تحملم… پ ن : اينروزا ميگذرد..تمام ميشود......

ناله از دوری آن کن که تو را می فهمد عشق خود صرف همان کن که تو را مي فهمد درد دل،شعر قشنگ،این همه احساس لطیف به کسی این سه بیان کن که تو را می فهمد نوجوانی و جوانی چو بهاریست به عمر پای آن ، عمر خزان کن که تو را می فهمد دل به هر بار غم و درد فرو می ریزد به کسی پس نگران کن که تو را می فهمد عاشقی سود ندارد به خدا من دیدم پای آن یار زیان کن که تو را می فهمد اشک وصل است به خون دل و آن شاهرگت بهر آن اشک روان کن که تو را می فهمد گر غمت خلق بدانند شماتت بکنند پیش آن سرت عیان کن که تو را می فهمد بگذار هر که دلش با تو نباشد برود به کسی هی تو بمان کن که تو را می فهمد...