دنیای این روزهای من ...

وبلاگ روزهای کلمه وبلاگ رفته کلمه که برنگشت. دعاها که اثر نکرد. فاصلهها که پر نشد. خوابها که تعبیر نشد. تو که نیامدی. تو که مهربان نشدی. تو حتی نگران هم نشدی. نیامدی، نشد. اما تمامِ این سالها به من آموخت دیگر منتظر نباش...

بهانه هایت برای رفتن چه بچه گانه بود چه بیقرار بودی زودتر بروی از دلی که روزی بی اجازه وارد آن شده بودی… من سوگوار نبودنت نیستم!!! من شرمسار این همه تحملم… پ ن : اينروزا ميگذرد..تمام ميشود......